Tappensches Familienbuch (1889)/063
| GenWiki - Digitale Bibliothek | |
|---|---|
| Tappensches Familienbuch (1889) | |
| Inhalt | |
| <<<Vorherige Seite [062] |
Nächste Seite>>> [064] |
| |
| Hilfe zur Nutzung von DjVu-Dateien | |
| Texterfassung: unvollständig | |
| Dieser Text ist noch nicht vollständig erfasst. Hilf mit, ihn aus der angegebenen Quelle zu vervollständigen!
| |
Salve hospes coeli, praeclari nominis urribra:
Reddet fatorum nos tibi summa brevis.
Interea tumulum violw spargemus, ut inter Florentes herbas molliter ossa cübent.
Quae non claudit Immun, Pietas tua et inclyta virtus Vivent, dum patrius volvet Inister aquas.
Ex pio in Patruum affectu fecit Johannes Tappe.
Ergone perdurae qtioque nunc violentia mortis Abripuit vita/m magne patrone tibi!
Horreo et invadit pavidus mea pectora terror In gelidosque sinus jam mea dextra cadit.
Eheu, quam fragil is vita haec est! quamque caduca!
Ut rosa mane vivens moxque resecta jacens.
Sic homo sic transit perversi gloria mundi.
Heu mihi quam miserum, quam breve vita bonum
Non opus est alios hinc inde requirere festes Atque peregrinis ista probare locis,
Aspiee vel- saltem magno quid robore mortis Spicula patrariut. Quid? pictate gravem:
Ah pietate gravem ac celebri virtute celebrem Doctorem Tappen abripuere virum!
Integra vis animi fuit atque patronus amatus Hoc sane nullus dulcior alter erat.
Hic cecidit fautor praesens, affinis, amicus,
Ah cecidit vitae praesidiumque meae.
JDignus erat vitam multos qui degeret annos,
Vinceret et pylij secula, dignus erat.
Sed servat legem mors parcere nescia strictam,
Omnes et simili conditione manet.
Tu fautor quondam summam translatus in arcem Gaudia quae nunquam sunt peritura, capis.
Jam tibi perpes adest et inextinguenda voluptas,
Nil tibi moi'bus obest, nil fera fata nocent.
Tu Deus in vasto qui regnas climate mundi.
Da nobis itidem haec gaudia dia, precor.
Amoris, doloris ac extremi honoris ergo apposuit Johannes Albrecht in alma Julia Theologiae Studiosus.
Siccine chare pater j)ropera# ad cultnina coeli Et Ungute terras in magno nosque dolore!
Siccine cum costa nunc dulcia pignora lecti Deseris in tanto mteerantm turbine reruw!